:Saling-Pusa:

Day 14 at Life Change Recovery Center: "Finding Meaning in Life"


Founded by Dr. Randy Dellosa, Life Change Recovery Center (LCRC) is a psychiatric facility and rehabilitation center for people suffering from schizophrenia, depression, addiction, and other unmanageable behavior's. it is located at #105 Scout Rallos Street Brgy. Sacred Heart, Kamuning, Quezon City.  For further information about LCRC, you may contact 415- 7964 or 415- 6529. you may visit www.randydellosa.com

Day 14 at Life Change Recovery Center: "It's Gonna Make Sense"

Ika- 25 ng Enero 2010 (Lunes)



*Well.. Hindi maganda ang gising ko ngayong araw na ito dahil napuyat ako kagabi sa pag-iisip sa mga naganap sa akin sa mga nakalipas na araw, sa mga taong kinainisan ko dahil tila ayaw nilang tanggapin na even sila ay ka-share mo sa duty and responsibilities. At na-realized ko din na minsan ang isang responsibilidad pala ay nagiging burden na pala sa taong responsible lalo na kung may mga tao ka namang kasama at masyadong nakadepende sa'yo. Hayyy.. :(


Anyways, ang theme for this week: "Finding Meaning in Life". Kapag sinabing Finding Meaning in Life ang unang pumasok sa isip ko ay ang salitang PURPOSE, pagtuklas mo sa kung ano ba ang reason kung bakit ka nabubuhay dito sa mudo o maaari rin namang ito ay tungkol sa pag-alam mo sa kung ano ba ang mga bagay o ano ang motivations mo para magpatuloy sa buhay. At sabi nga, 'Anyone who has a WHY, can live with any HOW". :)


At bago kami pumasok sa session hall, our practicum supervisor met us first at sinabi niya yung tungkol sa updates ng blogs, yung mga bagay na gagawin this morning at yung tungkol sa mga nursing students from St. Mary na mag-oobserve sa mga residents ng LCRC. After that, nagready na kami ng mga gagawin naming activities para sa AM session at yung design ng stage .


Our energizer was facilitated by Daisy. Sa energizer, nakabilog ang mga residents including us practicumers. Kapag sinabing 'Heads Down' nakayuko muna lahat, tapos pag 'Heads UP' na kailangang tumingin sa mata ng isa sa mga participants at kung may naka-eye contact ka you have to scream as loud as you can. At first akala ko magiging boring yung activity but noong naglalaro na kami lahat naman naki-pagparticipate. Nag-scream naman lahat but parang hindi pa din naging enough yun para ma-energize sila. So, during our main activity yung CLAY parang nakapag-set kami ng mood na seryoso. This was facilitated by Laura and the first part of this activity ay yung gagawa sila ng 'masterpiece' nila out of that clay. Syempre siguro akala nila ganoon lang iyon, so ang mga residents put their efforts sa ginawa nilang masterpiece. Nakita ko yung gawa ni R., maganda yung pagkakagawa niya at yun daw ay isang bahay. Si R. ay tahimik lang at hindi nagsasalita pero nang makita ko yung gawa niya masasabi kong artistic din pala siya. May isang resident si G. while doing her masterpiece na-observed ko na may diin at parang may pressure doon sa pagmomold niya sa clay. At habang ginagawa niya iyon, nakita ko kung paanong nag-iba yung facial expression niya, parang naiiyak siya habang gumagawa at sabi pa nga ng co-practicumer ko, binato daw ni G. yung isang piraso ng clay na hawak niya. Si G. pa naman ay isa sa mga resident na hindi masayadong talkative at ni hindi nag-eexpress ng feelings niya, marahil may something sa activity at may naalala siya kaya ganoon ang naging reaction niya.


After matapos ang lahat sa kanilang masterpiece at maka-pagpapicture, Laura asked them to place their works sa table at sinira iyon isa-isa. Naging tahimik silang lahat at iba-iba ang naging reaction nila, may nagalit, may nalungkot, at yung iba NR o no reaction. Si Ate M. suddenly asked Laura kung bakit daw iyon sinisira. Yung iba naman ng tanungin kung bakit wala silang reaction para sa kanila daw ay okay lang daw.


Habang si Laura ay nag-pa-process, at sinabi niya na God created us perfectly and intricately and yung clay symbolizes us HUMANS na minsan hindi natin napapahalagahan ang ating mga sarili kaya dumadating sa puntong we destroy ourselves at pinapabayaan natin ang ating mga sarili. Si God daw ay nalulungkot para sa atin. Habang nagsasalita si Lau, biglang nagtanong si Kuya M. sabi niya, "PAANO MO NALAMAN IYON, DIYOS KA BA?", words to that effect. Nagulat ako sa tanong niyang iyon dahil kung tutuusin hindi ko ini-expect na makakapagtanong siya ng ganoon. Valid question naman yung sinabi ni Kuya M. and Laura answered it naman.


In general, I liked this activity dahil for me its very meaningful and insightful. Yung nais iparating ng activity na ito ay perfect for our theme this week. :)


After ng Am session, Sir Al talked to us about how the activities were facilitated lalo na ang main activity namin. He gave us constructive criticisms naman, ang sabi niya na mostly ang facilitator ang nagsasalita. Dapat daw ang insights o inputs ay galing sa mga residents. At ang tanging role lang ng facilitator ay i-summarize at i-integrate ang mga answers na galing sa kanila. Tama. And sa aking palagay, maraming-maraming experiences at exposure pa sa facilitating ang kinakailangan upang maging magaling sa ganitong field. :)


Tapos ang song for the week namin ay "It's Gonna Make Sense' ng Michael Learns to Rock. Ganda ng kantang ito at yung mga maliliit na bagay na hindi natin napapansin 'It's Gonna Make Sense' sa future natin. Right?


 
Lyrics:


Life comes in many shapes

You think you know what you got

Untill it changes
 
And life will take you high and low

You gotta learn how to walk

And then which way to go
Every choice you make

When you're lost

Every step you take

Has it's cause

Chorus:

After you clear your eyes

You'll see the light

Somewhere in the darkness

After the rain has gone

You'll feel the sun comes

And though it seems your sorrow never ends

Someday it's gonna make sense
Tears you she'd are all the same

When you laughed 'till you cried

Or broken down in pain

All the hours you have spent in the past

Worrying about

A thing that didn't last   
Everything you saw

Played a part

In everything you are

In your heart

Chorus:

After you clear your eyes

You'll see the light

Somewhere in the darkness

After the rain has gone

You'll feel the sun comes

And though it seems your sorrow never ends

Someday it's gonna make sense

Release:

Someday you're gonna find the answers

To all the things you've become and all they've done

At your expence

Someday it's gonna make sense